Anekdotes
Jong stelletje, geen kinderen, jonge hond van 10 maanden oud, wordt beschouwd als kind, voor het eerst in kontakt met de pensionwereld, hebben er erg veel moeite mee, enz. Pasja wordt gebracht, allerlei dingetjes besproken en geregeld. Het mobiele telefoonnummer wordt achtergelaten voor het geval dat er iets ……..! Pasja blijkt een erg ondernemende, drukke, maar leuke jonge hond te zijn. Baasje heeft een bench meegebracht, met daarin een dekbed en ongeveer de inhoud
van een halve dierenspeciaalzaak aan speelgoed. Elke morgen heeft Pasja dan ook al het een en ander verbouwd, voordat we om 8 uur beginnen met uitlaten en voeren. Elke dag wordt haar dekbed een stukje kleiner en elke dag worden de stukjes dekbed (watten) verwijderd. Het gevolg: na een dag of 7 geen dekbed meer. Pasja bleef 3 weken en gedurende deze 3 weken hebben de baasjes van Pasja meerdere malen telefonisch geïnformeerd naar de stand van zaken. Onze bevindingen worden dan verteld en in dit geval betekende dat: tevredenheid alom. Na 3 weken werd Pasja opgehaald. Pasja was heerlijk gewassen en geföhnd en had een lekker luchtje op. Op de vraag, hoe het was gegaan, kreeg de klant het hele verhaal: met de hond is alles prima, ondeugend, speels, kortom wij zijn heel tevreden. Ze heeft het heel erg goed gedaan. Het dekbed is gesneuveld in de strijd, maar ja, een jonge hond. U weet wel! De volgende dag ging de telefoon: Het baasje van Pasja aan de lijn, ze had er nog eens een nachtje over geslapen of beter gezegd bijna niet geslapen, maar ze bleef van mening dat wij het niet goed hadden gedaan. Mevrouw was van mening dat wij ons niet aan de afspraak hadden gehouden. Wij hadden afgesproken dat we, als er iets niet goed was, wij zouden bellen en dat hadden wij niet gedaan. We hadden, toen zij zelf belden, nog verzuimd om er melding van te maken. Wij begrepen er niets meer van, wat was er wel niet gebeurd? Mevrouw was van mening dat wij hadden moeten bellen, toen bleek dat Pasja het dekbed bleef vernielen, want dat deed ze thuis nooit, dus was dit een teken dat ze het niet naar de zin had en dit hadden wij de baasjes moeten melden; dan waren ze immédiatement vanuit Zuid-Frankrijk naar huis teruggegaan om Pasja op te halen.

Oudere man komt zijn hond brengen. Hij zegt: ik ben benieuwd, het is de eerste keer voor onze Bruno. Bruno was een middenslag Schnauzer, reu, 1½ jaar oud, ondergebracht voor een midweek. Een half uur nadien belt de klant op: Mijnheer, ik heb zojuist onze Bruno bij jullie achtergelaten en toen heeft één van de medewerksters gezegd dat Bruno ook werd uitgelaten met andere honden, maar ik wil absoluut niet dat onze Bruno gemeenschap heeft, hij heeft het nog nooit gedaan en dat wil ik graag zo houden.

Ouder echtpaar komt hun hondje, al een oud beestje, in pension brengen. Met de bus naar het pension, met hond en al zijn spullen, een hele onderneming. Dieetvoer en medicijnen voor de hele week, mand en dekentjes, noem maar op. Zegt de man tegen de pensionhouder: "Wij willen graag iets achterlaten voor de hond waarmee ze vertrouwd is". "Vindt u het goed als mijn man een kledingsstuk hier laat?", vraagt de vrouw. Waarop de pensionhouder zegt geen bezwaar te hebben. De man ontdoet zich onmiddellijk van zijn overhemd temidden van anderen, geeft het overhemd aan één van de medewerkers en zegt: "Doe dit maar in de mand van Fikkie, dit is nog vers!".

Echtpaar brengt twee Golden Retrievers in pension voor een periode van twee weken. Honden moeten samen in een kennel, want ze kunnen elkaar niet missen. Wij krijgen het verzoek om Lola en Yentle niet alleen te wassen, maar ze moeten ook getrimd worden, voordat ze weer worden opgehaald. Lola en Yentle blijken twee hele gemakkelijke Golden Retrievers te zijn, die gedurende de gehele pensionperiode in de groep worden uitgelaten. D.w.z. een aantal honden worden gecombineerd losgelaten op de uitlaatterreinen en kunnen daar hun behoefte doen en spelen. Het zal duidelijk zijn dat dit combineren van honden in groepen alleen bij hele gemakkelijke honden kan. De grootte van een groep verschilt van dag tot dag en ook de samenstelling verandert natuurlijk steeds opnieuw. Lola en Yentle worden beiden op vrijdag getrimd, omdat ze op zaterdag worden opgehaald. Het echtpaar meldt zich inderdaad op zaterdag op kantoor om af te rekenen voor het pension en het trimmen van hun honden. Wij vertellen onze ervaringen met Lola en Yentle en dat we erg tevreden zijn met ze. Eenmaal buiten, waar enkele medewerksters al klaar staan met de honden en hun spullen, wordt het echtpaar hartelijk begroet door hun honden. Op een moment zegt de man: "Maar dat is Yentle niet". Ongeloof alom. De man vervolgt: "Yentle is lichter van kleur en heeft veel langer haar en haar hoofd is donkerder". "Maar Yentle is getrimd, mijnheer", probeer ik nog ter verdediging. Daar trapt mijnheer dus niet in. Wat nu? Ook mevrouw weet het zeker: dit is niet hun Yentle. Dit vraagt om nadere bezinning: alle medewerkers worden erbij gehaald en de hele veestapel wordt aan een nader onderzoek onderworpen. Echter geen van de nog aanwezige honden komt in aanmerking voor de titel Yentle. Allemaal leuk en aardig, maar nu wordt het toch wat al te dol. De oplossing laat echter niet lang op zich wachten. Een van de medewerksters herinnert zich mijnheer T., die gisteren zijn Golden Sally heeft opgehaald en Sally leek niet overdreven blij met haar baasje. Mijnheer T. maar eens gebeld met de vraag of het heel misschien mogelijk was dat Sally niet Sally was. "Ja, nu u het zegt. Ik vond wel dat haar neus wat zwarter was dan normaal, maar voor de verdere rest? Dus dit is niet Sally. Oké, dan kom ik nu naar u toe."
Ergens gedurende de afgelopen week is er met het uitlaten door ons een fout gemaakt. Bij het terugdoen van de honden in de kennels, hetgeen los gebeurd, komen alle honden uit de groep tegelijkertijd naar binnen gelopen. Iemand van ons heeft Lola en Sally samen in de kennel gezet waar Lola en Yentle behoorden te zitten en Yentle bleef de rest van de week in een andere kennel onder de naam Sally. Verdere verwisselingen bleven in die week uit en het gevolg was dat op vrijdag Lola en Sally werden getrimd en Yentle ging onder het pseudoniem Sally met mhr T. naar huis. Toen mhr T. op zaterdag Yentle kwam terugbrengen, was Sally netjes getrimd en Yentle nog niet . Dit probleem werd een week later opgelost en konden we er met ons allen en ook de eigenaren van de honden hartelijk om lachen.

Wij vinden overigens dat dit soort zaken niet mag gebeuren en we moeten er ook niet aandenken wat er allemaal had kunnen gebeuren. Daar dit echter daadwerkelijk is gebeurd, wilden wij u ook deze ervaring niet onthouden.